Şanghaylı Hanımefendi, noir entrikayı çözmek yerine bakışın nasıl tuzağa dönüştüğünü gösterir.
Browsing: bakış rejimi
Yönetmen ve Bağlam Ahu Öztürk’ün Toz Bezi’si, “büyük olay” anlatmak yerine, İstanbul’un gündelik sınıf coğrafyasında görünmez kalan bir emeği görünür kılmayı dener. Film, ev içi hizmet…
Görsel Diyalektik, görüntüyü Panofsky, temsil, bakış, boşluk, stil, tip ve sembol ilişkileriyle okuyan Filomythos imge kuramıdır.
Leonardo’nun Üç Bilgenin Tapınması, tapınmayı kalabalık ve tarih gürültüsü içinde kurulan bir merkez olarak okutur; bakış ve boşluk ritmiyle.
Kedi, aynaya da bakıyor tuvale de; ama asıl mesele “kimin portresi” olduğu değil, portreyi mümkün kılan bakışın nerede kurulduğu. Bu resim, özneyi insan yüzünden çekip görüntünün mekanizmasına taşıyor.
Titian’ın Aynalı Venüs’ü, ayna ve Cupid’lerle güzelliğin sahnelenişini gösterir; temsil-bakış-boşluk ekseninde Filomythos okuması.
Sanatçının Tanıtımı Guido Reni (1575–1642), Bologna ekolünün klasikçi idealiyle Barok çağın sahne kurma gücünü ölçülü bir dengede birleştiren başlıca ressamlardandır. Reni’nin resminde dramatik konular bile “gürültü”yle…
Sanatçının Tanıtımı Guido Reni (1575–1642), Bologna ekolünün klasikçi çizgi terbiyesini Barok çağın hareket ve gerilim potansiyeliyle birleştiren başlıca ustalardandır. Reni’nin figürleri “an”ın coşkusuna teslim olmaz; hareket…
Sanatçının Tanıtımı Abdülmecid Efendi, Osmanlı hanedanı içinden yetişen ve akademik resim terbiyesini saray içi gündelik hayatın görgü kodlarıyla birleştiren ender ressamlardandır. Onun resminde “saray” bir masal…
Sanatçının Tanıtımı Francesco Clemente (1952–), Transavanguardia kuşağının en ayırt edici ressamlarından biri olarak figürü, işareti ve mitik çağrışımı modern resmin merkezine geri taşır. Clemente’nin resminde “ben”…