Adorno’dan dikkat ekonomisine: görünürlük / PR / hukuk üçgeni Savaş sonrası eleştirel teorinin en keskin sezgilerinden biri şuydu: modern toplumda iktidar, yalnızca “yasaklayan” bir devlet biçimi…
Browsing: boşluk
Eero Järnefelt (1863–1937), 1908 Sanatçının Tanıtımı Eero Järnefelt, insanı ve toplumsal sahneyi “büyük sözler”le değil, ışığın yerleştirdiği ağırlıkla anlatan bir ressamdır. Figürleri çoğu zaman bir eylemin…
Jean-Auguste-Dominique Ingres (1780–1867) Sanatçının Tanıtımı Ingres, Neoklasisizmin çizgi disiplinini bir “tarih resmi” idealiyle birleştirirken, sahneyi yalnızca olayın kaydı olarak değil, iktidar, erdem ve miras anlatısının sahnesi…
Sanatçının Tanıtımı Henri Matisse (1869–1954), modern resmin “renk üzerinden düşünme” imkânlarını en ileri noktaya taşıyan kurucu isimlerden biridir. Fovizmde rengi doğaya sadakatten kurtarıp bağımsız bir kurucu…
Sanatçının Tanıtımı Henri Matisse (1869–1954), modern resimde rengin ve düzlemin özgürleşmesinin başat isimlerindendir. Fauvist patlamanın ardından, rengi yalnız “coşku” olarak değil, kompozisyon kuran bir disiplin olarak…
Sanatçının Tanıtımı Osman Hamdi Bey (1842–1910), Osmanlı modernleşmesi içinde resim, müzecilik ve arkeoloji alanlarında kurucu bir rol üstlenmiş; resminde mekân, yüzey ve nesne düzenini titiz bir…
Yönetmen ve Bağlam David Lynch’in sineması, “öykü anlatma” ile “zihin hâli kurma” arasındaki sınırı sürekli zorlar. Mulholland Drive ile Hollywood’un parıltısını bir kâbus koridoruna çevirmişti; Inland…
Yönetmen ve Bağlam Pier Paolo Pasolini’nin 1975 tarihli Salò ya da Sodom’un 120 Günü, sinema tarihinde “izlemesi zor” diye anılan filmlerden biri olmasının ötesinde, iktidarın çıplak…
Albert Bloch’un İki Oturan Nü adlı eserini kompozisyon, bakış, boşluk ve Ekspresyonizm bağlamında inceliyoruz.
(1869–1954) — 1920–21 Eserin Tanıtımı ve Kompozisyon “Odalık”ta figür, diyagonal bir hat üzerinde uzanır; baş solda, ayaklar sağ altta toplanır. Yüz, sakin ve kapalı bir ifadeyle…