Potentia, conatus’un fiile dönen yüzüdür: bir varlığın neleri yapabildiği. Sevinç kapasite artışı, keder kapasite azalmasıdır; özgürlük, anlaşılmış zorunluluktur. Ortak kavramlar ve zihin–beden paralelizmi, bireysel kudreti ortak hayata bağlar.
Browsing: Ontoloji
Kant’a göre saf akıl, duyular dünyasında koşullar dizisinin mutlak bütünlüğünü nesne olarak bilemez.
Kant’ın transendental hayal gücü kavramından Heidegger’in Dasein ve zamansallık anlayışına uzanan felsefi dönüşüm
Spinoza’nın Ethica adlı yapıtı üzerinden tek töz metafiziğini, Tanrı-doğa özdeşliğini, bilgi türlerini, afekt kuramını ve entelektüel etik sistemi.
Modern Felsefe: Kurucu Filozoflar ve Sistematik Çözümlemeler MODERN METAFİZİĞİN EŞİĞİNDE BİR BÜTÜNCÜ DÜŞÜNCE Modern felsefenin kurucu dönemi, 17. yüzyıl, felsefi sistem kurma arayışının doruk noktalarından birini…
Hegel’de edimsellik, yalnızca var olmak değil; kavramın dış varoluşta gerçekleşmesidir. Wirklichkeit, akıl ve hakikat ilişkisiyle açıklanır.
Kant’ın deneyim kuramı, çağdaş bilişsel bilimler ve yapay zekâ tartışmalarını düşünmek için hâlâ güçlü bir zemin sunuyor.
Spinoza ve Leibniz’in felsefesi üzerinden rasyonalizmin sistemli yapısını keşfedin: Tanrı, doğa, monadlar, yeter neden ilkesi ve geometrik zorunluluk çerçevesinde evrenin akılsal yapısını açıklayan iki büyük düşünürün karşılaştırmalı analizi.
Gilles Deleuze, felsefeyi sabit özlerden, tekil bakışlardan kurtararak, hareketin, oluşun ve çoğulluğun felsefesini inşa etti. Onun düşüncesi, kavramların özgürleştirilmesi, arzunun politik bir enerji olarak kavranması ve düşüncenin rizom gibi yayılmasını savunur.
Kant’ta kozmolojik antinomi, dünyanın sonlu ya da sonsuz oluşu değil; fenomenler dizisinin kendinde bütün sanılması problemidir.