Resimde yatay uzanan bir kadın figür, kırmızı bir zemin üzerinde yer alır. Baş sağ tarafta, kol yastık gibi başın altına alınmıştır; gözler kapalıdır. Beden açık tonlarla…
Browsing: Stil
Sanatçının Tanıtımı Matisse, figürü “doğal mekân”ın içine yerleştiren bir göz yanılsamasından çok, resmin yüzeyinde renk–kontur–desen ilişkileri kuran bir ressamdır. Onun odalisque teması, bir “gerçek mekân” tasviri…
Sanatçının Tanıtımı Rembrandt, kutsal ve mitolojik sahneleri “olay örgüsü” kadar, olayın görünme biçimi üzerinden kurar: ışık, yalnız aydınlatmaz; tanıklığı dağıtır. Erken döneminde bile dramatik anı seçerken…
Sanatçının Tanıtımı Caravaggio, Barok resimde kutsal sahneyi “yüksek” bir düzenin içinden değil, insan bedeninin ve karanlığın içinden kurar. Figürleri idealleştirmeden, ışığı bir açıklama aracı gibi değil,…
Sanatçının Tanıtımı Raphael, Yüksek Rönesans’ın “uyum” ilkesini yalnız estetik bir beğeni olarak değil, bir bilgi düzeni olarak kurar. Figürler arası ilişki, mimari kurguyla aynı akla bağlanır;…
Sanatçının Tanıtımı Henri Matisse, modern resimde “biçimi özgürleştiren” en belirleyici figürlerden biridir. Renk, çizgi ve yüzey arasında hiyerarşi kurmak yerine onları aynı düzlemde eşitler; figür, doğayı…
Agnès Varda’nın La Pointe Courte filmi; ilişki, aidiyet, emek ve mekân bağını sahne düzeni üzerinden kuran erken ve kurucu bir sinema deneyimi.
Sanatçının Tanıtımı Pietro Perugino (1448–1523), Umbrian Erken Rönesans’ın en karakteristik dilini kurar: ölçülü perspektif, idealize yüzler, sakin jestler ve “düzenin huzuru.” Perugino’da kutsal sahne çoğu kez…
Yönetmen ve Bağlam Martin Scorsese’nin Arka Sokaklar filmi, yalnız erken dönem bir gangster filmi değil; onun bütün sinemasını besleyecek suç, erkeklik, günah, mahalle, Katoliklik ve sadakat…
Eero Järnefelt (1863–1937), 1908 Sanatçının Tanıtımı Eero Järnefelt, insanı ve toplumsal sahneyi “büyük sözler”le değil, ışığın yerleştirdiği ağırlıkla anlatan bir ressamdır. Figürleri çoğu zaman bir eylemin…