Lucas Cranach Venüs ve Cupid: Saydam Tül, Aşk Oku ve Kör Arzu
Browsing: Eros
Jean-Léon Gérôme’un An Idyll adlı eserinde çeşme başında oturan genç erkek, çıplak genç kadın, aralarındaki benekli geyik yavrusu ve arkadaki oval nişte beliren kanatlı figür pastoral bir aşk sahnesi oluşturur.
Jean-Léon Gérôme’un Pygmalion ve Galatea adlı eserinde Pygmalion, atölyesinde canlanmaya başlayan Galatea heykeline sarılır; Eros figürü dönüşümün aşk ve mitolojiyle bağını güçlendirir.
Jean-Léon Gérôme, Anacreon, Bacchus and Eros, 19. yüzyıl, akademik klasikçilik, mitolojik resim.
Eser, şiir, şarap ve aşkı antik bir şenlik sahnesinde bir araya getirirken hazzın geçiciliğini de sessizce duyurur.
Jules Lefebvre’in Psyché adlı eserinde çıplak Psyche, karanlık su kenarında kayalık üzerinde oturur; elindeki küçük kutu mitolojik sınav ve yasak bilgi anlamını taşır.
Konstantin Somov’un Island of Love adlı eserinde suyla çevrili karanlık bir bahçe adasında iki kadın figürü, sütunlu köşk ve küçük aşk heykelleriyle melankolik bir bekleyiş atmosferi oluşturur.
Eros ile agape arasındaki ayrım çoğu zaman iki farklı sevgi türü arasındaki ahlâkî fark gibi anlatılır: biri arzulayan, öteki bağışlayan sevgi. Oysa asıl mesele bundan daha…
Platon’un insan ruhuna ilişkin en güçlü sezgilerinden biri, insanın kendi içinde tek sesli bir varlık olmadığıdır. İnsan çoğu zaman bir şeyi doğru bulur ama başka bir…
Titian’ın Aynalı Venüs’ü, ayna ve Cupid’lerle güzelliğin sahnelenişini gösterir; temsil-bakış-boşluk ekseninde Filomythos okuması.
Plotinus’ta ruhun yükselişi, güzellikten arınmaya, düşünceden temaşaya uzanan bir iç dönüş yoludur.
Ekstasis ise bu yolun en uç noktasında, insanın kendi metafizik kaynağıyla kurduğu en yoğun ve en sessiz temas olarak belirir.