Maniyerizm, Rönesans’ın ölçülü güzellik anlayışından sonra bedeni uzatan, mekânı gerilimli hâle getiren ve sanatı doğallıktan çok inceltilmiş üslup bilinciyle kuran sanat yönelimidir.
Browsing: Geç Rönesans
Giorgio Vasari’nin Altı Toskanalı Şair adlı eserinde, defne taçlı altı şair kitaplar, küre, yazı araçları ve koyu arka plan önünde entelektüel bir meclis düzeni içinde görülür.
Sanatçının Tanıtımı Giorgio Vasari, 16. yüzyıl İtalyan sanatında hem ressam hem mimar hem de sanat tarihçisi kimliğiyle önemli bir figürdür. Sanatçıların Hayatları adlı eseriyle sanat tarihinin…
Sanatçının Tanıtımı Giorgio Vasari, 16. yüzyıl İtalyan sanatının ressam, mimar ve sanat tarihçisi olarak öne çıkan isimlerinden biridir. Maniyerist resim dilinde figürler çoğu zaman dengeli Rönesans…
Giorgio Vasari’nin Adalet eseri, alegorik kadın figürünü iktidar, hüküm, bakış ve karanlık sahne düzeniyle yorumlar.
Sanatçının Tanıtımı Giorgio Vasari, 16. yüzyıl İtalyan sanatında ressam, mimar ve sanat tarihçisi kimliğiyle öne çıkan bir figürdür. Maniyerist resim dilinde figürler çoğu zaman doğal bir…
Hans von Aachen’in Paris’in Yargısı adlı eseri, güzellik seçimini yalnız mitolojik bir olay olarak değil, arzu, iktidar ve bakışın düzenlendiği teatral bir sahne olarak kurar. Paris’in uzattığı el, üç tanrıçanın bedeni ve sahnenin çevresindeki tanrısal figürler, mitin arkasındaki daha büyük kırılmayı görünür kılar.
Giorgio Vasari, The Prophet Elisha / Elişa Peygamber, yaklaşık 1566
Giorgio Vasari’nin Son Akşam Yemeği adlı eserinde İsa, havarileriyle aynı masada otururken; başındaki hale, ona yaslanan genç havari, hareketli eller ve karanlık arka plan kutsal ihanet anını görünür kılar.
Giorgio Vasari’nin Aziz Luka Meryem’i Resmederken eseri, kutsal imgeyi ressam, atölye, tanıklık ve temsil ilişkisiyle yorumlar.