Wim Wenders’in Alice Kentlerde filmi, yol, çocukluk, hafıza ve modern yalnızlığı sade ama derin bir sinema diliyle kuruyor.
Browsing: hafıza
Sanatçının Tanıtımı Erol Akyavaş, modern resmi “salt biçim”le sınırlamayan; tarih, mimari, mit ve metafiziği aynı yüzeyde çarpıştıran bir sanatçıdır. Batı modernizminin soyut dilini, Doğu’nun yazı/harf, şehir,…
Yönetmen ve Bağlam Kenneth Lonergan, yas anlatısını “katarsis” vaadine bağlamayan bir sinemacı. Onun dünyasında acı, bir ders gibi tamamlanmaz; insanın konuşma biçimini, yürüyüşünü, temas kapasitesini değiştirir.…
Yönetmen ve Bağlam Grant Gee’nin filmi, “roman uyarlaması” gibi davranmaz; daha çok bir romanın etrafında oluşmuş mekânı, nesneyi ve hafızayı sinemanın malzemesiyle yeniden örgütler. Orhan Pamuk’un…
Sanatçının Tanıtımı Ingres, Neoklasik çizgi disiplinini “tarih sahnesi”ne taşıyarak duyguyu jestten çok düzenin gerilimiyle kurar. Bu resimde de drama, bir okuma anının çevresinde toplanan bedenlerin yerleşimiyle…
Sanatçının Tanıtımı Anton Raphael Mengs, 18. yüzyıl Neoklasisizminin ölçü, çizgi ve düzen ideallerini fresk diline taşıyan; alegoriyi taşkın bir gösteriden çok, okunabilir bir kompozisyon mantığıyla kuran…
Yönetmen ve Bağlam Bi Gan, sinemayı “olay anlatma”dan çok hatırlamanın mekânı olarak kuran bir yönetmen. Bu film, doğrusal zamanın güvenini baştan sarsar: hafıza, bir kronoloji değil;…
Bir kamera, bir koridorda ilerler; kapı eşiklerinden geçer, merdiven döner, tünele girer. Aynı anda bir el, renkli kâğıdı makasla keser; parçalar zemine değil, boşluğa doğru açılır;…
Yönetmen ve Bağlam Lars von Trier’nin ilk uzun metrajı Suç Unsuru, daha başlangıçta yönetmenin sinemasını belirleyecek bir eğilimi açık eder: uçlara duyulan merak, yalnız konu seçiminde…
Sanatçının Tanıtımı Van Gogh’un Arles dönemi, yalnız manzaranın değil, “birlikte yaşama” fikrinin de resme taşındığı kırılgan bir dönemdir. Paul Gauguin ile kurduğu ortak atölye hayali, üretkenlik…