Maniyerizm (Mannerism)16. yüzyılın ortalarında Rönesans’tan Barok’a geçiş döneminde ortaya çıkan üslup. Orantısız figürler, abartılı pozlar, yapaylık ve dramatik kompozisyonlarla karakterizedir. El Greco, Pontormo ve Parmigianino bu…
Browsing: Maniyerizm
I. Giriş: Temsilin Estetik Formda Çöküşü Rönesans, temsilin akılla uyumlu, doğayla barışık ve Tanrısal düzenin aynası olabileceğine dair derin bir inançla inşa edilmişti. Figür yalnızca görülen…
I. Giriş: Maniyerist İfade Olarak Sessizlik Jacopo Pontormo’nun Carmignano’daki Ziyaret adlı yapıtı, Maniyerist estetiğin hem biçimsel hem de duygusal kırılmasını kristalleştiren bir eşiği temsil eder. Rönesans…
Bu yazı, Maniyerist sanatta kutsal alanın ve ilahi figürlerin nasıl bir estetik ve ontolojik dönüşüme uğradığını inceleyecek. Rönesans’ın metafizik denge fikrinden uzaklaşan Maniyerist sanatçılar, yalnızca biçimi…
Bu yazı, Maniyerizmin yalnızca biçimsel bir üslup değişikliği değil, aynı zamanda Rönesans’ın estetik ve düşünsel yapısında meydana gelen kırılmanın sonucu olduğunu ortaya koyacak. Leonardo, Michelangelo ve…
Bu yazı, Maniyerist sanatın karakteristik figür anlayışını klasik idealden ayıran temel estetik öğeleri inceleyecek: orantının kasıtlı sapması, figürün uzatılması, bükülmesi ve teatral olarak konumlandırılması. Donatello’dan Raphael’e…
I. Giriş: Klasik Dengenin Yıkımı Olarak Maniyerist Mimari Maniyerizm, sanat tarihinde yalnızca figüratif deformasyonlarla anılan geçici bir üslup değil; temsil sistemlerinde, mekân algısında ve biçimsel organizasyonda…
I. Giriş: Maniyerizmin Alegorik Yüzü Maniyerist estetik, klasik Rönesans dengesinden bilinçli bir kopuşu temsil etmekle kalmaz; aynı zamanda temsiliyetin doğası, figürün çok katmanlılığı ve anlamın belirsizliği…
I. Giriş: Figürün Yükselişi, Yeryüzünün Gerilimi El Greco (1541–1614), Maniyerizm’in son temsilcisi değil; onun mistik ve varoluşsal olanaklarını en uç noktaya taşıyan figürüdür. Yunan kökenli bu…
I. Giriş: Kutsal Biçimin Parçalanması Eserdeki Meryem figürü, tanıdık değildir. Baş döndüren zarafetiyle ve estetik deformasyonla uzatılmış bedeniyle, ne Raffaello’nun ideal Meryem’ine benzer ne de Bizans’ın…