Sanatçının Tanıtımı Pierre-Narcisse Guérin (1774–1833), Fransız Neoklasisizmi içinde tarihsel sahneleri “düzen, görev ve kamusal erdem” fikriyle kuran bir ressamdır. Figürü heykelsi bir disiplinle yerleştirir; duyguyu ise…
Browsing: sembol
Sanatçının Tanıtımı Pierre-Narcisse Guérin (1774–1833), Fransız Neoklasisizmi içinde tarihsel konuları “görev, erdem ve siyasal bedel” fikriyle kuran bir ressamdır. Figürü heykelsi bir açıklıkla düzenler; duyguyu taşkın…
Yönetmen ve Bağlam Xavier Legrand, ilk uzun metrajında aile içi şiddeti “özel hayatın trajedisi” olarak yumuşatmadan, modern toplumun kurumları ve gündelik düzeni içinde çalışan bir tehdit…
Yönetmen ve Bağlam Fernando León de Aranoa, modern Avrupa kentinde “iş”in yalnız ekonomik bir kategori olmadığını; kimlik, onur ve toplumsal aidiyet üreten bir merkez olduğunu bilen…
Yönetmen ve Bağlam Mike Mills’in sineması, büyük olaylardan çok “ilişki ayarı”yla ilgilenir: insanların birbirine yaklaşma biçimi, konuşmanın ritmi, sessizliğin süresi, gündelik bakımın görünmez emeği. Yaşamaya Bak,…
Yönetmen ve Bağlam Yorgos Lanthimos’un sineması, “normal” denen toplumsal akışı bir protokol gibi işler hale getirerek rahatsız eder: insanlar doğru cümleleri kurar, fakat duygular yanlış yerde…
Yönetmen ve Bağlam Coralie Fargeat, bedenin yalnız “taşıyıcı” değil, toplumsal iktidarın yazı tahtası olduğunu bilen bir yönetmen. Cevher, korku ile dramı bir arada tutarken esasen tek…
Yönetmen ve Bağlam Kota Yoshida’nın yaklaşımı, şehveti “açık sahne” üzerinden değil, gündelik olanın dokusu üzerinden kuran bir duyarlığa yaslanır: arzu, çoğu zaman bir bakışın gecikmesi, bir…
Yönetmen ve Bağlam Debora Cahn’ın kurduğu dünya, politik dramayı “büyük laflar” üzerinden değil, karar alma süreçlerinin sinir uçları üzerinden çalıştırır: bir kriz anında kimin odada olduğu,…
Yönetmen ve Bağlam Paul Thomas Anderson, “büyüme hikâyesi”ni başarı anlatısına indirgemeden, bir dönemin duygu iklimi içinden okuyan bir yönetmen. Onun sinemasında gençlik, masum bir başlangıç noktası…