Yönetmen ve Bağlam Mike Mills’in sineması, büyük olaylardan çok “ilişki ayarı”yla ilgilenir: insanların birbirine yaklaşma biçimi, konuşmanın ritmi, sessizliğin süresi, gündelik bakımın görünmez emeği. Yaşamaya Bak,…
Browsing: Stil
Yönetmen ve Bağlam Yorgos Lanthimos’un sineması, “normal” denen toplumsal akışı bir protokol gibi işler hale getirerek rahatsız eder: insanlar doğru cümleleri kurar, fakat duygular yanlış yerde…
Yönetmen ve Bağlam Coralie Fargeat, bedenin yalnız “taşıyıcı” değil, toplumsal iktidarın yazı tahtası olduğunu bilen bir yönetmen. Cevher, korku ile dramı bir arada tutarken esasen tek…
Yönetmen ve Bağlam Kota Yoshida’nın yaklaşımı, şehveti “açık sahne” üzerinden değil, gündelik olanın dokusu üzerinden kuran bir duyarlığa yaslanır: arzu, çoğu zaman bir bakışın gecikmesi, bir…
Yönetmen ve Bağlam Debora Cahn’ın kurduğu dünya, politik dramayı “büyük laflar” üzerinden değil, karar alma süreçlerinin sinir uçları üzerinden çalıştırır: bir kriz anında kimin odada olduğu,…
Yönetmen ve Bağlam Paul Thomas Anderson, “büyüme hikâyesi”ni başarı anlatısına indirgemeden, bir dönemin duygu iklimi içinden okuyan bir yönetmen. Onun sinemasında gençlik, masum bir başlangıç noktası…
Yönetmen ve Bağlam Michel Gondry, sinemayı büyük açıklamaların değil, küçük görsel hilelerin ve sezgisel ritmin yönetmeni olarak kurar. Onun dünyasında duygular, “anlatılan” şeyler olmaktan çok “gösterilen”…
Yönetmen ve Bağlam Paul Thomas Anderson, karakterleri “hikâye”nin değil, düzenlerin içine yerleştiren bir yönetmen: bir meslek etiği, bir ritüel takvimi, bir ev içi hiyerarşi ve o…
Yönetmen ve Bağlam Pelin Esmer’in sineması, “büyük olay”ın hızına yaslanmak yerine, gündelik hayatın küçük protokollerini ve bu protokollerin içinde açığa çıkan kırılganlığı izler. Belgesel duyarlılığından devraldığı…
Sanatçının Tanıtımı Vrancke van der Stock (15. yüzyıl sonu), Erken Flaman resminde anlatıyı yoğun semboller ve yalın figür düzeniyle kuran bir ustadır. Dinsel sahnelerde duyguyu abartılı…