Monoteizm, panteizm ve panenteizm modern kavramsal ayrımlar olarak bize güçlü bir çerçeve sunar. Fakat bu çerçeve kimi düşünce geleneklerini açıklarken, kimilerini fazlasıyla düzleştirir. Yeni Platonculuk tam…
Browsing: Yeni Platonculuk
Pseudo-Dionysios, Yeni Platonculuğun aşkınlık metafiziğini Hristiyan teolojisi içinde dönüştürerek apofatik düşünce, hiyerarşi ve mistik yükseliş fikrine kalıcı bir form kazandırdı.
Plotinus’ta ruhun yükselişi, güzellikten arınmaya, düşünceden temaşaya uzanan bir iç dönüş yoludur.
Ekstasis ise bu yolun en uç noktasında, insanın kendi metafizik kaynağıyla kurduğu en yoğun ve en sessiz temas olarak belirir.
YENİ-PLATONCULUK Plotinus’un felsefesinin omurgası, üç temel ilke etrafında kurulur: Bir, Nous ve Ruh. Bu üçlü yapı, yalnızca soyut bir kozmoloji değildir; varlığın nasıl mümkün olduğunu, çokluğun…
Yeni Platonculuk Felsefe tarihinde bazı isimler yalnızca bir öğreti kurmaz; düşünmenin ufkunu değiştirir. Plotinus bu isimlerden biridir. Onu önemli kılan şey yalnızca Platoncu geleneği sürdürmüş olması…
Plotinus’un hayatını, Enneadlar’ın yapısını ve Yeni-Platonculuğun metafizik çekirdeğini geç antikçağ felsefesinin büyük dönüşümü içinde ele alıyoruz.
Spinoza’da “Tanrı tektir”, zât–sıfat geleneğinden farklı olarak tek töz, sıfatların ifade düzlemi ve içkin nedenlik gramerinde kurulur.
Pagan Monoteizmi, Apologetik ve Meşruiyet: Birliğin Polemik Sahnesi Bir önceki yazıda “Tanrı tektir” cümlesinin üç ayrı gramerde kurulduğunu ayırmıştık: tevhid (birlik bir hakikat ve düzen rejimi),…
Bir–Çok Problemi ve Kavram Disiplini: Tevhid, Hiyerarşi, İçkinlik “Tanrı tektir” cümlesi, düşünce tarihinde en sık tekrar edilen ama en az soruşturulan cümlelerden biridir. Çünkü çoğu zaman…
Plotinos, kötülüğü bağımsız bir güç değil iyiliğin eksilmesi olarak yorumlar. Madde, ahlak ve ruhun düşüşü üzerinden bu teorinin mantığı.