Zeus’un yıldırımıyla Typhon’a saldırdığı Chalkidik siyah figürlü hydria; kozmik egemenlik ile sınır tanımayan anti-kozmik kuvvetin karşılaşması.
Browsing: hesiodos
Platon’un Şölen ve Timaios’ta geliştirdiği ölümsüzlük düşüncesi; Eros, doğurma, şöhret, nous ve felsefi yaşam arasındaki ilişki üzerinden şekillenir.
Jacques Jordaens’ın Peleus ile Thetis’in düğün şöleninde Eris’in altın elması çevresinde toplanan tanrıları gösteren mitolojik resmi.
Tartaros, Yunan kozmogonisinde yalnız bir ceza yeri değil, dünyanın en eski ve en derin sınırıdır.
Tanrısal varlık ile mekânın birleştiği bu karanlık bölge, kozmosun dışladığı güçleri içinde tutar.
Yunan felsefesi, mitolojik kozmogoninin köken, düzen ve değişim sorularını devralırken soybilimsel anlatıyı nedensel açıklamaya dönüştürür.
Yunan mitolojisinde Uranos, Kronos ve Zeus; değişim, kuşak çatışması, güç paylaşımı ve kalıcı düzen sorununa üç farklı egemenlik biçimiyle karşılık verir.
Yunan mitolojisinde tanrıların doğuşu, evrenin bölgelerinin ve kozmik düzenin meydana gelişiyle aynı oluş sürecine aittir.
Giriş: Bir fragman neden bir çağın düşünme biçimini sarsar? Ksenofanes’in birkaç satırlık gözlemi, Antik Yunan düşüncesinde yalnızca dinî tasvirleri eleştiren bir cümle değildir; hakikatin nasıl kurulduğunu…
Bir ozanın felsefeye açtığı çatlak Ksenofanes’i (Xenophanes) Antik Yunan düşüncesinde ayrıksı kılan şey, yalnızca tanrılar hakkında “farklı” konuşması değildir; tanrılar hakkında konuşma biçimini, yani dinin dilini…
Giriş: Tanrı tasvirleri tanrıyı mı anlatır, insanı mı? Antropomorfizm, en yalın anlamıyla, insan dışı bir varlığı—özellikle tanrısalı—insan biçiminde ve insana özgü niteliklerle düşünme eğilimidir. Bu eğilim…