Browsing: Yunan Mitolojisi

Sisyphos’un Thanatos’u aldatması, Hades’ten dönüşü ve taş cezası; ölüm, sonluluk, ritüel ve kozmik düzen arasındaki ilişkiyi ortaya koyar.

Zeus’un yıldırımıyla Typhon’a saldırdığı Chalkidik siyah figürlü hydria; kozmik egemenlik ile sınır tanımayan anti-kozmik kuvvetin karşılaşması.

Nous, ölümlü insanı değişmeyen düzene ve hakikate yöneltirken metis, sınırı teknik beceri, kurnazlık ve pratik zekâyla aşmaya çalışır.
Asklepios ve Sisyphos mitleri, bu iki yönelimin ölüm karşısında nasıl farklılaştığını açığa çıkarır.

Joseph-Désiré Court’un Hippolytus’un Ölümü eserinde çıplak genç erkek devrilmiş savaş arabasının yanında ters dönmüş biçimde yatar; bir bacağı yukarı kıvrılır, kolları farklı yönlere savrulur, beyaz kumaş bedeni çevrelerken solda karanlık deniz ve arkada kırılmış araba parçaları yer alır.

Joseph-Désiré Court’un Nymphe et Faune au bain eserinde, çiçek taçlı çıplak genç nymphe su kıyısında dururken yaprak taçlı genç faun aşağıdan ona yaklaşır; figürler koyu ağaçlar ve yoğun bitki örtüsüyle çevrili karanlık bir doğa içinde betimlenmiştir.

Jacques Jordaens’ın Peleus ile Thetis’in düğün şöleninde Eris’in altın elması çevresinde toplanan tanrıları gösteren mitolojik resmi.

Tartaros, Yunan kozmogonisinde yalnız bir ceza yeri değil, dünyanın en eski ve en derin sınırıdır.
Tanrısal varlık ile mekânın birleştiği bu karanlık bölge, kozmosun dışladığı güçleri içinde tutar.

Giovanni Francesco Romanelli’nin Helena’nın Kaçırılışı eserinde zırhlı Paris, beyaz giysili ve mavi örtülü Helena’yı kıyıdaki gemiye götürürken çevrelerinde silahlı savaşçılar ve gemiciler bulunuyor.

Giovanni Francesco Romanelli’nin Herakles ve Omphale eserinde çıplak gövdeli Herakles ortada otururken Omphale ona yaslanır; çevrede kadın figürleri ve küçük kanatlı çocuklar yer alır.

Giovanni Francesco Romanelli, Satürn ve Musalar, tuval üzerine yağlıboya,