Burne-Jones, Theseus ile Minotor karşılaşmasını kılıçtan çok labirent, ip ve yön bulma gerilimi üzerinden kurar.
Karanlık geçitten beliren Minotor, kahramanlığı kaybolma, hafıza ve geri dönüş sınavına dönüştürür.
Browsing: Yunan Mitolojisi
Persephone’nin Hades tarafından götürülüşü, çiçekli yeryüzü ile yeraltı karanlığı arasındaki kopuş anı olarak sahnelenir.
Gustav Klimt, Danaë, 1907–1908
Hans von Aachen’in Paris’in Yargısı adlı eseri, güzellik seçimini yalnız mitolojik bir olay olarak değil, arzu, iktidar ve bakışın düzenlendiği teatral bir sahne olarak kurar. Paris’in uzattığı el, üç tanrıçanın bedeni ve sahnenin çevresindeki tanrısal figürler, mitin arkasındaki daha büyük kırılmayı görünür kılar.
Walter Crane, Diana and Endymion / Diana ve Endymion, tarih belirtilmemiş.
Av tanrıçası Diana’nın uyuyan Endymion’a yönelen bakışı, arzu ile ulaşılamazlık arasındaki sessiz mitolojik gerilimi kurar.
Rubens bu tabloda savaşı kahramanlık düzeni olarak değil, bedenleri, yönleri ve bakışı dağıtan bir şiddet alanı olarak kurar.
Orpheus ve Eurydice miti, aşkı, ölümü, yas duygusunu ve geçmişe dönme arzusunu nasıl anlatıyor? Mitoloji ile felsefe arasında uzun bir okuma.
Hermes Trismegistus figürü etrafında şekillenen Hermetik gelenek, Mısır ile Yunan düşüncesinin kesişiminde doğan kadim bilgelik fikrini yeniden düşünmeye çağırır.
Kısa Özet Antik Yunan mitolojisinde Yeraltı Dünyası, “ölüm”ün kendisinden ziyade ölümden sonra düzenin sürdüğü bir krallıktır: ruhların geçişi, yargılanması, sınıflandırılması ve kalıcılığa mahkûm edilmesi. Hades, Zeus…
Sanatçının Tanıtımı Pavel Sorokin, 19. yüzyıl ortasında Avrupa’da güçlü biçimde yerleşmiş akademik tarih resmi geleneği içinde çalışan ressamlardan biridir. Bu damar, mitoloji ve antik tarih konularını…