Georg Wilhelm Pabst (1885–1967), Weimar dönemi Alman sinemasının en yenilikçi yönetmenlerinden biridir. Toplumsal gerçekçiliği, psikanalitik duyarlılığı ve özellikle kadın karakterlerin karmaşık temsilleriyle öne çıkar. 1929 tarihli…
Browsing: sessiz sinema
Carl Theodor Dreyer (1889–1968), sinemada maneviyatın, yüzün ve sessizliğin yönetmeni olarak anılır. Onun 1928 tarihli La Passion de Jeanne d’Arc (Jeanne d’Arc’ın Tutkusu), yalnızca sessiz sinemanın…
Jean Epstein (1897–1953), Fransız empresyonist sinemanın en özgün yönetmenlerinden biridir. Onun sineması, salt bir öyküyü anlatmaktan çok, duyguların, bilinç durumlarının ve zamanın kırılgan dokusunun görselleştirilmesine dayanır.…
Friedrich Wilhelm Murnau (1888–1931), Alman dışavurumculuğunun en önemli yönetmenlerinden biridir. Nosferatu (1922) ile gotik korkunun sinema tarihindeki en kalıcı imgesini yaratmış, ardından Hollywood’a geçerek çektiği Sunrise:…
Olga Preobrazhenskaya (1881–1971), Rusya’nın ve dünya sinema tarihinin ilk kadın yönetmenlerinden biridir. Onun, Ivan Pravov ile birlikte yönettiği Baby Ryazanskie (Ryazan Köyünün Kadınları, 1927), Sovyet sessiz…
Esfir Shub (1894–1959), Sovyet sinemasında yalnızca bir kurgucu değil, aynı zamanda tarihsel hafızayı yeniden yazan bir öncü yönetmen olarak anılır. Onun 1927 tarihli filmi Romanovların Düşüşü,…
Walter Ruttmann (1887–1941), sinema tarihinde deneysel görselliği ve montajın ritmik olanaklarını keşfeden öncü yönetmenlerden biridir. Soyut animasyonlarla başladığı kariyerinde, Berlin: Die Sinfonie der Großstadt (Berlin: Büyük…
Teinosuke Kinugasa (1896–1982), Japon sinema tarihinde hem klasik jidaigeki (tarihsel dram) hem de avangard denemeleriyle öne çıkan bir yönetmendir. Onu dünya çapında tanıtan film ise 1926…
Sergei Eisenstein (1898–1948), sinema tarihinin en yenilikçi kuramcı ve yönetmenlerinden biridir. Onun 1925 tarihli ilk uzun metrajlı filmi Stachka (Grev), yalnızca Sovyet sinemasının değil, tüm dünya…
Germaine Dulac (1882–1942), Fransız sinemasının empresyonist ve avangard akımlarının öncülerindendir. Sinemayı yalnızca bir eğlence değil, insanın içsel dünyasını, duygularını ve düşüncelerini ifade etmenin estetik bir aracı…