Yönetmen ve Bağlam Torino Atı, Béla Tarr’ın son uzun metrajı ve sinemasının en çıplak kapanışlarından biridir. Nietzsche’nin Torino’da bir ata sarıldığı o ünlü anekdotu çıkış noktası…
Browsing: yavaş sinema
Yönetmen ve Bağlam Béla Tarr’ın Lanet filmi, onun olgun sinema dilinin gerçek başlangıç noktası sayılır. BFI, Tarr’ın geç dönem üslubunun bu filmle birlikte belirginleştiğini özellikle vurgular:…
Yönetmen ve Bağlam Werckmeister Armonileri, Béla Tarr sinemasının en yoğun ve en erişilebilir zirvelerinden biridir. Film, küçük bir kasabada dolaşıma giren bir sirk, dev bir balina…
Yönetmen ve Bağlam Bi Gan, sinemayı “olay anlatma”dan çok hatırlamanın mekânı olarak kuran bir yönetmen. Bu film, doğrusal zamanın güvenini baştan sarsar: hafıza, bir kronoloji değil;…
Yönetmen ve Bağlam Denis Villeneuve, bilimkurgunun “ilk temas” şemasını gösteri ekonomisinden çekip dil—zaman—ölçü üçgeninde yeniden kurar. Geliş, tehdidi büyüten teknolojik görkem yerine, belirsizliği taşıyan sessizlik, sis…
Yönetmen ve Bağlam Villeneuve, Ridley Scott’ın kurduğu evreni nostaljik bir tekrarın güvenliğine sığındırmadan genişleten bir bakış önerir. 2017 tarihli film, siberpunkın neon-yağmur klişesini yalnız cilalamaz; hafıza–özne–ölçü…
Béla Tarr, çöküş halindeki bir topluluğu çamur, bekleyiş, sahte kurtuluş ve bitmeyen tekrar duygusu içinde kurarak sinema tarihinin en büyük kıyamet ritimlerinden birini yaratır.
Yönetmen ve Bağlam Abbas Kiarostami, modern İran sinemasının gözlemci ve etik ölçüye dayalı damarının kurucu adıdır. Kirazın Tadı, intihar kararını bir olay olarak büyütmek yerine, karar…
Yönetmen ve Bağlam Wong Kar-wai, Hong Kong’un 1960’larındaki geçiş duygusunu melodramın yükseltici retoriğine kapılmadan, gündeliğin titiz ritmiyle kurar. Aşk Zamanı, diaspora ve modernleşme arasında sıkışmış bir…
Yönetmen ve Bağlam Celine Song, göç deneyimini melodramın yüksek notalarına değil ölçü—dil—mesafe üçgenine yerleştirir. Geçmiş Yaşamlar, Kore kültüründeki inyun fikrini (yolculuklarda biriken karşılaşma tortusu) gündelik jestlerin…