Sanatçının Tanıtımı Ari Aster, korkuyu tekil bir tehdidin dramatik patlaması olarak değil, işleyen bir düzenin sonucu olarak kavrayan çağdaş sinemacılar arasında ayrıksı bir yerde duruyor. Aile,…
Browsing: yavaş sinema
Yönetmen ve Bağlam Bi Gan, zamanı katlanabilir bir yüzey, mekânı yüründükçe yazılan bir metin, yüzleri de rüyanın işçileri olarak görür. Şehirden çok yarı-şehir: sisli yamaçlar, yağmurla…
Yönetmen ve Bağlam Oliver Laxe, manzarayı yalnız dekor olarak değil, iman ile emek arasındaki müzakerenin sahası olarak düşünen bir sinemacı. Kamera, insan yüzü ile vadinin rüzgârını…
Yönetmen ve Bağlam Shō Miyake, gündeliğin küçük jestlerini büyük duygusal cümlelere çevirmeden anlatmayı bilen bir yönetmen. Mekânın nefesini, ses bandının ince ayrıntılarını ve beklemenin ritmini sahnenin…
Yönetmen ve Bağlam Jim Jarmusch, gündeliğin küçük ritüellerini sinemanın ana meselesine çeviren bir anlatıcı. Mizahını yükseltmeden, duygusunu kabartmadan; şehrin kenarını, durağan bakışları ve sessiz geçişleri bir…
Yönetmen ve Bağlam Jafar Panahi, kapalı/yarı-kapalı mekânlarda kurduğu etik gerilim, gündelik ayrıntıların taşıdığı siyasal ağırlık ve “tanıklık” fikrine ısrarlı yakınlığıyla tanınır. Filmleri, yasak ve sansür zemininde…
Yönetmen ve Bağlam Andrei Tarkovsky, Sovyet sinemasında “zamanda yontu” diye tarif ettiği bir estetik kurdu: uzun planlar, ses–mekân ilişkisi, doğa unsurlarının (su, çamur, rüzgâr, ateş) dramatik…
Yönetmen ve Bağlam Pelin Esmer, karakterlerini merkezin gürültüsünden çekip kenar hattın sessizliğine yerleştirir. Belgesel deneyiminden gelen etik mesafe, kurgu sinemasında da belirgindir: şiddet ve travma doğrudan…
Giriş – Bir makalenin uzun gölgesi Laura Mulvey’nin 1975 tarihli makalesi “Görsel Haz ve Anlatı Sineması” (Visual Pleasure and Narrative Cinema) film kuramında yalnızca bir dönüm…
Béla Tarr, sisli bir limanda rastlantıyla ele geçirilen valiz üzerinden suçu olay değil, bakışın ağırlığına, sessizliğe ve içe çöken bir vicdana dönüşen karanlık bir deneyim olarak kurar.