Potentia, conatus’un fiile dönen yüzüdür: bir varlığın neleri yapabildiği. Sevinç kapasite artışı, keder kapasite azalmasıdır; özgürlük, anlaşılmış zorunluluktur. Ortak kavramlar ve zihin–beden paralelizmi, bireysel kudreti ortak hayata bağlar.
Browsing: özne
Lacan ve J.-D. Nasio’da bilinçdışının analizanın sözü, analistin edimi, aktarım, gösteren ve psikanalitik yorum içinde ortaya çıkışı.
Lacan’ın “bilinçdışı bir dil gibi yapılanmıştır” önermesi; gösteren, yineleme, bilgi ve öznenin kendi sözü üzerindeki hâkimiyetsizliği üzerinden anlam kazanır.
Semptom yalnızca ortadan kaldırılması gereken bir rahatsızlık değildir. Lacan’a göre öznenin söyleyemediği şeyi dile getirir, tekrarlarını düzenler ve vazgeçemediği zevk biçimini korur.
Giriş: Hume’un Felsefi Bağlamı ve Modernliğe Yönelik Eleştirisi Hume’un felsefi pozisyonu, zamanının entelektüel iklimiyle sıkı bir ilişki içindedir. 17. yüzyılın büyük rasyonalistleri —Descartes, Spinoza ve Leibniz—…
Lacan’da özne, ego, arzu, jouissance, fantazi, Gerçek ve semptom ilişkisi üzerinden eksikle kurulan bir yapı olarak düşünülür.
Dany Nobus’un Lacan okuması, ayna evresini imge, beden, Öteki, yabancılaşma, saldırganlık ve öznenin kuruluşu üzerinden düşünür.
Eros ile agape arasındaki ayrım çoğu zaman iki farklı sevgi türü arasındaki ahlâkî fark gibi anlatılır: biri arzulayan, öteki bağışlayan sevgi. Oysa asıl mesele bundan daha…
“Kendinin tamamen karşıtı olan bir kendilik sanatı. Kendi varlığını bir sanat nesnesi haline getirmek; asıl zahmete değen iş budur.”— Michel Foucault Kendilik Bir Öz Değil, Bir…
Hegel’in felsefesinde “tin” kavramı, insanı yalnızca düşünen bir varlık olarak değil, kendi üzerine dönebilen, kendini kurabilen ve dünyada anlam üretebilen bir varlık olarak düşünmenin adıdır. Bu…